Το πρόγραμμα χωρίζεται σε δύο κύκλους. Ο κάθε κύκλος αποτελείται από 12 μαθήματα και η διάρκεια του κάθε μαθήματος είναι 45 λεπτά.



Έναρξη νέων τμημάτων Ιανουάριος 2017!!


Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στα τηλέφωνα 2310.422.885 & 2310.422.742.

Μουσικούλα

Loading...

13/3/11

Το σύστημα του Carl Orff


''Ο Carl Orff βάσισε την παιδαγωγική του πρόταση στην μελέτη της αρχαίας ελληνικής παιδείας, της αναγεννησιακής παράδοσης αλλά και στην μελέτη ανατολίτικων μουσικών παραδόσεων. Πίστευε ότι η μουσική παιδεία θα έπρεπε να ακολουθεί τα εξελικτικά στάδια του ανθρώπου. Τα παιδιά, από την άλλη μεριά, θα πρέπει να βιώσουν την ιστορική εξέλιξη της μουσικής για να μπορέσουν να αναπτύξουν την μουσικότητά τους. Ο Orff χρησιμοποίησε την λέξη "elemental" (στοιχειακή) για να αναφερθεί τόσο στη μουσική του πρωτόγονου ανθρώπου όσο και στην μουσική των μικρών παιδιών που είναι απλή και ακαλλιέργητη αλλά φυσική και επιδέχεται περαιτέρω ανάπτυξη. Η λέξη αυτή αναφέρεται στα βασικά στοιχεία της μουσικής και δεν πρέπει να συγχέεται με την λέξη "στοιχειώδης" που σημαίνει περιορισμένη επαφή με την μουσική.

Έχει αποδειχθεί πλέον ότι η ''συνήθεια'' παίζει ουσιαστικό ρόλο στις μουσικές επιλογές κάθε ατόμου. Καθένας προτιμάει την μουσική που έμαθε και συνήθισε να ακούει. Γι' αυτό είναι σημαντικό να έχουν τα παιδιά πολλά και διαφορετικά μουσικά ακούσματα ώστε να μπορέσουν να εκτιμήσουν την παγκόσμια μουσική δημιουργία χωρίς προκαταλήψεις. Η συνειδητοποίηση του ρυθμού είναι πρωταρχική σε κάθε μουσική δραστηριότητα. Ο Orff υποστηρίζει ότι ο ρυθμός πρέπει να συνειδητοποιηθεί αρχικά από το σώμα και μετά αν εκφραστεί μουσικά σε κάποιο όργανο. Εισάγει την έννοια του ρυθμού μέσω της κίνησης αλλά και μέσω του λόγου. Κάθε έννοια ρυθμού-ροής μέσα στο χρόνο αλλά και μέτρου απορρέει από την αρχαία ελληνική ποίηση (τονισμοί, μακρά, βραχέα, μέτρα, ίαμβος, τροχαίος, ανάπαιστος...). Έτσι ο λόγος και η κίνηση δένονται ιδανικά με τον ήχο και τη μουσική. Η δημιουργική επαφή με τη μουσική και κυρίως η ανάπτυξη της ικανότητας αυτοσχεδιασμού, ατομικού και ομαδικού, είναι ίσως η μεγαλύτερη ''επανάσταση'' στον χώρο της μουσικής παιδείας. Σ' ένα ιδανικό-κινητικό πρόγραμμα για την εκπαίδευση, που απευθύνεται σε όλα τα παιδιά, ο Orff επιλέγει την δημιουργική απασχόληση με την μουσική δίνοντας έτσι το στίγμα για το ρόλο της μουσικής στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του κάθε ατόμου. Ο αυτοσχεδιασμός και η ελεύθερη μουσική έκφραση έρχονται να αντικαταστήσουν την θεωρητική εκμάθηση κανόνων που ο στόχος της ήταν η ανάγνωση γραπτών μουσικών έργων αλλά όχι η ουσιαστική ενεργητική επαφή με την τέχνη της μουσικής. Η ομαδική μουσική δραστηριότητα υπήρξε μία άλλη σημαντική καινοτομία στο Orff. Μέσα σε μία ομάδα που κάνει μουσική επιβεβαιώνεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της μουσικής τέχνης. Μέσα στην ομάδα το κάθε παιδί συνειδητοποιεί ότι το μουσικό αποτέλεσμα είναι προϊόν αρμονικής συνεργασίας κι ότι το κάθε άτομο μπορεί να συνεισφέρει σ' αυτό. Η επιλογή κρουστών οργάνων υπαγορεύεται από πολλούς διαφορετικούς λόγους. Σε αντίθεση με τα πνευστά και έγχορδα, τα κρουστά όργανα κρούονται με απλό τρόπο (η ξύλινη μπαγκέτα θεωρείται μία προέκταση του χεριού μας και κυρίως του αντίχειρα). Η κίνηση που κάνουμε είναι απλή και φυσιολογική κίνηση χτυπήματος και δεν απαιτεί δεξιοτεχνία ή προηγούμενη άσκηση. Παρόλα αυτά, ο Orff θεωρεί ότι η χρησιμοποίηση ενός ξένου αντικειμένου (του οργάνου) μπορεί να προξενήσει πρόβλημα γι' αυτό εισάγει ηχηρές κινήσεις σαν πρώτο στάδιο του ρυθμικού παιξίματος. Το παιδί συνειδητοποιεί τον ρυθμό πρώτα με ολόκληρο το σώμα του (κινητικά παιχνίδια, τρέξιμο, περπάτημα κ.λπ), στη συνέχεια με χτυπήματα των χεριών και των ποδιών του και τέλος παίζοντας-κρούοντας τα απλά κρουστά. ''

Πηγή: Καραδήμου-Λιάτσου, Η μουσικοπαιδαγωγική τον 20ό αιώνα., Edition Orpheus

12/3/11

2-7 ετών


'' Έχοντας ήδη διαφοροποιηθεί στα βασικά επίπεδα του σωματικού και συναισθηματικού εαυτού, το παιδί αρχίζει να μαθαίνει να διαφοροποιείται και στο πνεύμα του. Όντας ήδη σωματικά και συναισθηματικά αυτόνομο, προσπαθεί να εκφράσει την ανεξαρτησία του μέσω του όχι, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο στους άλλους να καταλάβουν ποιος είναι ο εαυτός του και ποιος δεν είναι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το παιδί μαθαίνει να εξηγεί αυτά που έχει μάθει σε μικρότερη ηλικία. Πιο συγκεκριμένα, οι αισθητήριες-κινητικές δεξιότητες, όπως επίσης και οι συναισθηματικές, πρέπει να μεταφρασθούν και να εξηγηθούν μέσα από ένα αντιπροσωπευτικό σύστημα. Οι λέξεις είναι η αναμενόμενη μέθοδος έκφρασης και αναπαράστασης των όσων αισθάνεται. Το παιδί περικυκλώνεται από δύο πολύ βασικές προκλήσεις. Η πρώτη είναι η αυθόρμητη συμπεριφορά και την δεύτερη το σύστημα αντίληψής του, το οποίο εύκολα μπορεί να εξαπατηθεί από τα φαινόμενα και τις ψευδαισθήσεις Από ανάγκη το παιδί αρχίζει να γίνεται πολύ εγωκεντρικό. Ο εαυτός του γίνεται ο κεντρικός σταθμός αναμετάδοσης όλων των πληροφοριών. Μία διασκέδαση για το παιδί αυτή την περίοδο, είναι ότι ενεργεί σαν να καταλαβαίνει, προσπαθώντας να μιμηθεί τους μεγάλους. Σε σχέση με τη μουσική, νιώθει την ανάγκη για κάποια εκφραστικά κίνητρα. Θέλει να ξεχωρίζει σε ότι ακούει τη διαφορά από τη πραγματικότητα και τη ψευδαίσθηση. Με τη φωνή του αρχίζει να ασχολείται περισσότερο. Συνδέει ήχους με λέξεις και ήχους με κίνηση, προσθέτοντας σε αυτά και ρυθμό. Αρχίζει να συνθέτει τα δικά του, ακαταλαβίστικα πολλές φορές, τραγούδια, με στίχους που δεν έχουν νόημα και με επαναλαμβανόμενα μουσικά διαστήματα. Προσπαθεί πολύ να εστιάσει σε μια κλίμακα ή σε κάποια τονικότητα αυτό που προσπαθεί να τραγουδήσει. Φυσικά, χρειάζεται αρκετό χρόνο για να καταφέρει κάτι τέτοιο! Το να τραγουδά τραγούδια που του έχουν μάθει, πέρα από το ότι είναι διασκεδαστικό, είναι και χρήσιμο για να μάθει να εκφράζεται. Όσο καλύτερα μαθαίνει ένα τραγούδι, τόση καλύτερα αναπτύσσει τις τονικές του δεξιότητες. Πέρα από αυτό όμως μαθαίνει καλύτερα για την αλληλεπίδραση με άλλα άτομα, όπως και ανακαλύπτει το πως να αναγνωρίζει τα συναισθήματα των άλλων και την αυθόρμητη διάθεσή τους. Οι στίχοι των τραγουδιών παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξερεύνηση των συναισθημάτων. Βέβαια, τα παιδιά χρειάζονται και κάποια τραγούδια που θα τα κάνουν να κινηθούν, να χορέψουν και, γενικότερα, να χρησιμοποιήσουν το σώμα τους.
Στο τέλος αυτής της ηλικιακής περιόδου, το παιδί μπορεί να εκδηλώσει την επιθυμία να μάθει να παίζει κάποιο μουσικό όργανο. Ένα παιδί μπορεί να θέλει να χρησιμοποιήσει ένα μουσικό όργανο, όχι μόνο για την απόλαυση της σωματικής δραστηριότητας, αλλά και γιατί είναι ένας ενδιαφέρων και εύκολος τρόπος να αναπαραστήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του, τη φαντασία του και τις μαγικές του σκέψεις. Οι ήχοι των οργάνων γίνονται συμβολικοί χαρακτήρες και μέσα από τις διάφορες ακολουθίες του τονικού ύψους το παιδί μαθαίνει να δημιουργεί ιστορίες. Οι ήχοι των οργάνων σχετίζονται και με τα διάφορα μέρη του σώματος, είτε μέσω του πως το μουσικό όργανο ηχεί, είτε μέσω της ομοιότητας που υπάρχει μεταξύ της χροιάς του μουσικού οργάνου και ενός σωματικού ήχου. '' Πηγή: Μπακατσή Μ., Η επίφδραση της μουσικής στα έμβρυα, Θεσ/νίκη, 2008

Tα βρέφη μαθαίνουν και θυμούνται τη μουσική από μικρή ηλικία

      Στα βρέφη αρέσει πολύ να ακούνε τη μητρική τους γλώσσα, αλλά αυτό που δεν είχε εκτιμηθεί δεόντως έως σήμερα είναι ότι τους αρέσει πολύ να ακούνε μουσική. Είναι γνωστό ότι όλοι μας γεννιόμαστε με μουσικές ικανότητες. Οι ικανότητες των βρεφών για τη μουσική είναι το πεδίο που μελετάται στις μέρες μας με λεπτομέρεια.
      Η μουσική μνήμη είναι το βασικό κλειδί τις μουσικής ικανότητας για όλες τις ηλικίες. Χωρίς τη μνήμη, δεν υπάρχουν παρά μόνο απομονωμένες εμπειρίες, οι οποίες αμέσως σβήνουν. Σε ποια όμως, ηλικία ξεκινά η ικανότητα να μαθαίνει κάποιος και να θυμάται ένα κομμάτι μουσικής; Κάποιοι ότι αυτή η ικανότητα ξεκινά να αναπτύσσεται όταν ένα παιδί αρχίζει να μαθαίνει να μιλά, μετά το πρώτο έτος της ζωής του.
      Η jenny saffran και οι συνεργάτες της, στο Πανεπιστήμιο του Wisconsim, βρήκαν ότι η συγκεκριμένη μνήμη για τη μουσική ξεκινάει πολύ νωρίτερα! Μελέτησαν βρέφη ηλικίας επτά μηνών. Τους έβαζαν για 14 μέρες να ακούνε καθημερινά μια 10λεπτη επιλογή από σονάτες για πιάνο του Μozart (χωρίς να ισχυρίζεται η έρευνα ότι τα αποτελέσματα είναι θετικά μόνο με τη μουσική του Mozart)
      Mετά από τις 14 αυτές ημέρες καθημερινής ακρόασης, ακολούθησαν άλλες 14 ημέρες χωρίς ακρόαση, για να μετρηθεί και ο παράγοντας της μακροπρόθεσμης μνήμης. Μετά και από αυτή τη φάση, εξετάζονταν στο εργαστήριο τόσο με αποσπάσματα από μουσική που είχαν ήδη όλο αυτό το διάστημα ακούσει ή τη μουσική που άκουγαν, εκείνη τη στιγμή για πρώτη φορά απεδείκνυε ότι θυμόντουσαν καλά τη μουσική που είχαν ακούσει στο σπίτι τους τις πρώτες 14 ημέρες.Πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι μπορούσαν να αναγνωρίσουν εάν το μουσικό απόσπασμα ήταν από την αρχή, τη μέση ή το τέλος του κομματιού! Έδειχναν να προτιμούν ότι ήθελαν να ακούσουν ένα κομμάτι από την αρχή του! Αυτή η διαπίστωση αποκαλύπτει ότι βρέφη ηλικίας επτά μηνών μπορούν να μαθαίνουν μουσική, να σχηματίζουν μακρόβια μνήμη και να ενσωματώνουν τη δομή της μουσικής που ακούν!

9/3/11

6-24 μηνών

       Σε αυτή τη περίοδο της ζωής του, το βρέφος αρχίζει μια φλυαρία. Τόσο λεκτική όσο και μουσική. Επαναλαμβάνει φράσεις, μέρη από τραγουδάκια που ξέρει και αρχίζει επίσης, να προσφέρει ενάρυθμους ήχους που του αρέσει να επαναλαμβάνει.
      Αρχίζει επίσης να παρατηρεί και να προσέχει τους ήχους που παράγουν κάποια μουσικά όργανα ή ακόμη και αντικείμενα. Το πιο βασικό μουσικό στοιχείο εδώ είναι η χροιά. Αρχίζει να αντιλαμβάνεται και να ξεχωρίζει αρκετές μελωδίες και επίσης σχετίζει τη κάθε μία και με διαφορετικές κινήσεις. Τις επιλογές που κάνει τις εκφράζει μέσω του σώματός του, απομακρύνοντας το ή πηγαίνοντας πιο κοντά στη πηγή του ήχου που ακούει.
      Σε αυτή την ηλικία επίσης του αρέσει να ακούει τη φωνή του και αρχίζει να την παρατηρεί. Διαφορές ή αλλοιώσεις στη χροιά, το τονικό ύψος την ένταση του ήχου τις αντιλαμβάνεται και τις κατανοεί.
      Στο τέλος αυτής της ηλικίας αντιλαμβάνεται τα αντικείμενα σαν ξεχωριστές οντότητες και όχι πια σαν προέκταση του εαυτού του. Έχει επίσης ήδη αρχίσει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του σαν μια ξεχωριστή ψυχολογική και συναισθηματική οντότητα και μπορεί να τον ξεχωρίσει από τον υπόλοιπο κόσμο.
      Όλες αυτές οι ανακαλύψεις του μπορεί να το οδηγήσουν και σε αισθήματα εγκατάλειψης και χωρισμού. Η μουσική μπορεί να λειτουργήσει και σαν μεταβατικό αντικείμενο, να το καθησυχάσει και να το διαβεβαιώσει ότι δεν είναι μόνο του. Από αυτή την ηλικία ίσως μαθαίνει ο άνθρωπος να τραγουδά όταν φοβάται στο σκοτάδι!

8/3/11

Είναι άραγε τα μωρά καλοί ακροατές?


Mια ερώτηση που προκύπτει είναι το εάν και κατά πόσο τα βρέφη μπορούν πραγματικά να αναγνωρίσουν με το άκουσμά τους δύο διαφορετικές,συνεχόμενες-γειτονικές νότες. Εάν, δηλαδή, μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά σε ένα ημιτόνιο. Το μικρότερο διάστημα που χρησιμοποιείται στη δυτική μουσική. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ΝΑΙ! Σε μια μελέτη, βρέφη πέντε μηνών εξετάστηκαν για το κατά πόσο μπορούν να ξεχωρίσουν τις διαφορές ανάμεσα σε δύο διαφορετικές νότες. Βρέθηκε ότι μπορούσαν να αναγνωρίσουν ακόμα και μικρότερες του ημιτονίου διαφορές! Τι συμβαίνει όμως με την αντίληψη που έχουν τα βρέφη για τη μελωδία?
      Οι ενήλικες αντιλαμβάνονται μια μελωδία, όχι με το να θυμούνται τα ακριβή τονικά ύψη, αλλά μάλλον με το να θυμούνται τις σχέσεις ανάμεσα στις νότες. Για παράδειγμα, αναγνωρίζουν μια μελωδία, ανεξάρτητα από το αν παίζεται από ένα όργανο, από το εάν τραγουδιέται ή από το εάν παίζεται από μια ορχήστρα σε άλλον τόνο!
      Σύμφωνα με μελέτες στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο για την αντίληψη της μελωδίας αποδείχτηκε ότι πραγματικά τα βρέφη, σε ηλικία 8 με 11 μηνών, αντιλαμβάνονται και θυμούνται τα μελωδικά σχήματα.
      Ο ρυθμός και το tempo είναι από τα πιο βασικά στοιχεία στη μουσική.Οι ενήλικες οργανώνουν τις ακολουθίες του ήχου ομαδοποιώντας τες σε ξεχωριστές φράσεις.Η ομαδοποίηση είναι ένας από τους τρόπους που βοηθά πολύ την ακουστική μνήμη.Κάτι παρόμοιο συμβαίνει όταν γίνεται προσπάθεια να θυμηθούν τηλεφωνικά νούμερα με πολλά ψηφία.
      Εργαστηριακά βρέθηκε ότι τα βρέφη, όπως και οι ενήλικες, μπορούν να διαχωρίζουν τα στοιχεία της μουσικής σε ομάδες.
      Οι ενήλικες μπορούν επίσης να αναγνωρίσουν μια μελωδία, ανεξάρτητα από το tempo, από την ταχύτητα εκτέλεσης της δηλαδή. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς ότι συμβαίνει και με τα βρέφη, μια και στη σχετική μελέτη βρέθηκε ότι δεν αντιδρούσαν στις αλλαγές του tempo, στην ίδια μελωδία, δείχνοντας έτσι να έχουν την ίδια στρατηγική ακρόασης με τους ενήλικες!

4/3/11

Οι ευεγερτικές επιδράσεις της μουσικής στα παιδιά
  • Συντελεί στην ανάπτυξη των νευρώνων του εγκεφάλου
  • Ενισχύει τη μνήμη, την μάθηση, την παρατηρητικότητα και τη συγκέντρωση
  • Αυξάνει τη νοημοσύνη
  • Αναπτύσσει τις κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες
  • Διεγείρει τη διάθεση και είναι πηγή ευχαρίστησης όταν συνδυάζεται με το χορό και το τραγούδι
  • Συμβάλει στην απόδοση σε μαθήματα όπως στα Μαθηματικά και στη Γλώσσα
  • Συμβάλει στο συντονισμό των κινήσεων του σώματος
  • Καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και τη φαντασία
  • Προσφέρει δυνατότητες εκδήλωσης των συναισθημάτων

2/3/11

λες να έχουμε στο σπίτι ενα μικρό mozart?

το παιδί σας
  O Mότσαρτ υπήρξε σημείο αναφοράς στην ιστορία του ανθρώπινου πνεύματος. H μουσική του θεωρείται ιδιοφυής, και η πορεία του εκπληκτική. Tριών χρονών ήξερε πιάνο, πέντε χρονών άρχισε να συνθέτει, στα οκτώ έφτιαξε τις πρώτες ολοκληρωμένες συμφωνίες

μουσική προπαιδεία... τώρα και για μωρά



Οι επιστήμονες που μελετούν την ανάπτυξη του εγκεφάλου των βρεφών λένε ότι τα βρέφη μπορούν να αρχίσουν να αναπτύσσουν μουσική ευαισθησία από την ηλικία των τεσσάρων μηνών. 
     Όταν γεννιέται, ο εγκέφαλος του βρέφους είναι μία μάζα από νευρώνες. Το δυναμικό για την απόκτηση των σωματικών και πνευματικών δεξιοτήτων αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα, καθώς νευρωτικές οδοί συνδέονται με διάφορες περιοχές του εγκεφάλου. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του βρέφους είναι καθοριστικά για το υπόλοιπο της ζωής του, δείχνοντας το βαθμό ικανότητας που θα έχει για απόκτηση γνώσεων. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής του, τα νευρικά κύτταρα σχηματίζονται και συνδέονται με εκπληκτικούς ρυθμούς.
      Επιλέγοντας κάποιος μουσική για βρέφος, θα πρέπει κανείς να λάβει υπόψη του τη μουσική που άκουγε η μητέρα του όσο ήταν έγκυος, όπως επίσης και την αντίδραση του εμβρύου σε αυτή τη μουσική. Μουσική που είναι ήδη γνώριμη στο βρέφος, θα το βοηθήσει να αισθανθεί ασφαλές σε σένα τόσο καινούργιο περιβάλλον από αυτό που είχε συνηθίσει για 9 μήνες. Άλλωστε, αυτό που μπορεί να αναγνωρίσει το κάνει να νιώθει ασφαλές.
      Είναι κατάλληλη η ''κλασσική"  μουσική για τα βρέφη; Σίγουρα ναι! Μέσα απ' αυτήν να μάθουν να εκτιμούν την ομορφιά και τη φόρμα. Θα γοητευτούν από τους ήχους της και οι απαλές αρμονίες θα τα ηρεμούν.